Ryszard Mierzejewski

Ryszard Mierzejewski poeta, tłumacz,
krytyk literacki i
wydawca; wolny ptak

Temat: Miary i wagi

Vicente Huidobro*


Miary i wagi


Magiczne kury z wesołej planety
Niosą jajka skrojone na miarę
Podobnie jak drzewa przydzielone ziemi
Odmierza swój bieg rzeka z gwiazdy na gwiazdę
Księżyc dostojnie przemierza niebo
I nikt jeszcze nie słyszał szmeru jego kroków
Dzwon rozdzwania się tak dokładnie
Bez żadnych najmniejszych odchyleń
Jak dusza rozpoznana w jej wszystkich ciemnościach
W jej pomrukach i podsycaniu ognia
Mglistej dali i płotu dla jej rozpędu

Gwiazdy znają swe kilometry
Gałęzie swą przyszłą potęgę
Kamień zna swój upadek obmyślony w pierwszej nocy czasów
Deszcz jest na miarę swojej chmury
Jego szybkość zależy od ciężaru i przyciągania
Jak zderzenie ust dwojga które się kochają

Miarowo szczekają psy
Gdy duch w pobliżu drapie się po głowie
Miarowo ćwierka kanarek

Albowiem zmierzył cała długość lata
Miarowo krąży ziemia
Jak kula wymierzona w serce lotnego eteru

tłum. Krystyna Rodowska

*notka o poecie, inne jego wiersze w oryginale i linki do polskich
przekładów w temacie Poezja iberyjska i iberoamerykańska

konto usunięte

Temat: Miary i wagi

Ramón de Campoamor*

Dwie różne miary


Choć hańbił ją gdzie popadnie,
zdradnego małżonka żona
przebacza, sercem wiedziona.
Świat orzekł: „Ach, jak to ładnie!”
Lecz w końcu czyni dokładnie
to samo, wzgardy już syta.
Zdradziecki mąż-hipokryta
przebaczył również? Broń Boże!
Krwią zmywa cień na honorze.
Świat orzekł: „Pięknie”. I kwita.

przełożył Janusz Strasburger

* Ramón de Campoamor (1817-1901)
- hiszpański poeta i polityk okresu romantyzmu.

Wiersz jest też w temacie Upokorzenie, wstyd, hańba...
Marta K. edytował(a) ten post dnia 18.12.10 o godzinie 02:31
Krystyna Bielarczyk

Krystyna Bielarczyk Wędrówki po górach,
rubieżach poezji i
miłości

Temat: Miary i wagi

Alexander Czartoryski

Waga rozumu


Kobieta jest mądrzejsza od mężczyzny, to fakt,
ale najwięcej rozumu musi zużyć na to, by ten fakt
ukryć.
(Mary McCarthy)


Waga rozumu

Chciałbym dać problem pod waszą rozwagę,
bo tego nie wiem ... Więc może wy wiecie?
Może ktoś zmierzył, lub wziął choć na wagę:
ile jest średnio rozumu w kobiecie?

Ilość rozumu wprost wpływa na życie.
No dobrze, ilość, rzecz nie najważniejsza ...
Ile go musi więc zużyć na skrycie
faktu, że jest od mężczyzny mądrzejsza?Krystyna Bielarczyk edytował(a) ten post dnia 18.12.10 o godzinie 15:34
Krystyna Bielarczyk

Krystyna Bielarczyk Wędrówki po górach,
rubieżach poezji i
miłości

Temat: Miary i wagi

Wincenty Faber

Waga


Twoje ciało
przepływa przez noc
jak na rzece wezbranej czółno.

Potem chwila
rozjaśnia się nagle
jakby słońce
uderzyło o północ.

Twoje ciało
a tak go niewiele
gdy się uścisk
w łagodność rozplata,
a jest szalą,
która równoważy
całą brutalność świata.

Wiersz ten też znajduje się w temacie "Ciało mojego ciała"Krystyna Bielarczyk edytował(a) ten post dnia 12.09.12 o godzinie 12:14
Ryszard Mierzejewski

Ryszard Mierzejewski poeta, tłumacz,
krytyk literacki i
wydawca; wolny ptak

Temat: Miary i wagi

Simon Armitage*

Niesłychane


Po pierwszej fazie, po wielkim upadku
między deskami podłogi do pokoju piętro niżej,
po miękkim lądowaniu, zmniejszony do kilku centymetrów
ew wyniosłej świątyni stołowych nóg
lub w łożu pudełka zapałek...

Po pamiętnych bitwach
z kocurem w pustynnym kamuflażu,
pająkiem w rydwanie odnóży,
wróblem w jednomiejscowym samolocie...

Po tym wszystkim – nowe królestwo skali.
Ziemski wschód ostatecznego, ludzkiego uśmiechu.
Nagość w czystym braku znaczenia,
anachronizm ciała i kości.
Każdy atom nadęty jak balon. Te molekuły
które rosły jak kule bilardowe, przemknęły jak księżyce.
Neutrina zaświtały i zakwitły, każde igielne ucho
stało się następnym, szeroko otwartym wejściem do katedry.

Tak miary, jak podpory, ugięły się i zawiodły.

Mijały żywoty. Przy krytycznej masie
niewiele większej niż myśl o myśli
leciałem na łeb na szyję do punktu zniknięcia.
Oczekiwałem jakiegoś kresu, jakiegoś wymiaru,
który by mnie powstrzymał. Ale nadal żyję.

z tomu „The Universal Home Doctor”, 2002

tłum. Jacek Gutorow

wiersz jest też w temacie „Okrutną zagadką jest życie”...

*notka o autorze, inne jego wiersze w wersji oryginalnej i linki
do polskich przekładów w temacie Poezja anglojęzyczna
Ryszard Mierzejewski edytował(a) ten post dnia 29.06.11 o godzinie 11:34
Krystyna Bielarczyk

Krystyna Bielarczyk Wędrówki po górach,
rubieżach poezji i
miłości

Temat: Miary i wagi

Zbigniew Budek

dokładne ważenie


co tu dużo biadolić,
w naszym społeczeństwie
nie istnieje pojęcie prawdy

nawet jak położysz na szalę
dwa słowa
wyważą się równo
będzie to tyle co nieważne
ważenie
należy zacząć od nowa

konto usunięte

Temat: Miary i wagi

Ryszard Turkiewicz*

Odległości


ciągle przybierały inną postać, to kurczyły się jak dotknięta patykiem żmija, to znów stawały się jawnym desygnatem nieskończoności, całe miasteczko utkane było z ulic w ciągłym pulsowaniu swej określonej przez topografów wielkości. Nasze zadyszane przemieszczanie się od placu do teatru, ze skałek do wytwórni wód gazowych lub dalej jeszcze, poza granicę działek, było naznaczone małymi, prostymi myślami, ledwo zawiązkami uczuć. Wielkości ulic zmieniały się wraz powiększaniem gniewu, poczucia krzywdy, szalonej ulgi.

z tomu „Kotlina. Wyimki z encyklopedii psychogeograficznej”, 2004

*notka o autorze i linki do innych jego utworów w temacie Rozmowy o poezji
Elwira S. edytował(a) ten post dnia 27.09.11 o godzinie 18:56

konto usunięte

Temat: Miary i wagi

Adam Zagajewski

Szukając miary


Szukając miary w miękkim jak chleb
cesarstwie, w ciemnym brzuchu ryby,
gdzie pływasz niezręcznie jak
kosmonauta, szukając miary tam, gdzie
krąży tylko jastrząb nudy, sędzia
o małej głowie i silnym dziobie
z ołowiu, szukając miary w chłodnym
cieniu czasów nadchodzących, na
stopniach wykutych w granicie
i zarosłych trawą, szukając
miary może tworzysz miarę.

z tomu „Oda do wielości”, 1982
Krystyna Bielarczyk

Krystyna Bielarczyk Wędrówki po górach,
rubieżach poezji i
miłości

Temat: Miary i wagi

Bronisław Jaśmin

Waga


powściągając rzeczywistość bliżej siebie potrafimy umierać nim zajrzymy w oczy

tamtych
i na skraju siebie w udomowione bielmo

odważamy wadze ciążących nam ramion
połyskujące kształty
świat po drugiej stronie

gdy obecność każdego z nas wyczynia paradoks
bo siebie samych trzeba położyć na wadze

Temat: Miary i wagi

Maciej Malicki

Wagi i miary
- Poproszę kiełbasę.
- Ile?
- Pętko.
- Całe?
- Jak to?
- W te i z powrotem?
- Tak.

z: takie tam

konto usunięte

Temat: Miary i wagi

Julian Przyboś

20 kg czyli o numerowym


Ta waliza jest kaletą, która zmieści tyle
ile łaska.

Gdybym
ciężar upuścił...
ręce ostygłyby...
Nie, taskam!
To - jeszcze pięć stopni, jeszcze trzy, jeszcze...
jeszcze dwa, a dwa złote w kalecie umieszczę,
jeszcze dwa, a... droga się uprości
i w bramę! -
dwadzieścia!!
Kiedyż ręce będą ważyć tyle...

Ile?
Ile łaska jegomości...

Ile ważą same.

z tomu „Sponad”, 1930
Ryszard Mierzejewski

Ryszard Mierzejewski poeta, tłumacz,
krytyk literacki i
wydawca; wolny ptak

Temat: Miary i wagi

Seamus Heaney*

Na wadze


Odważnik, 56 funtów. Masywna, żeliwna
Jednostka negacji. Z wytłoczonymi cyframi, odlany
Wraz z wpuszczoną weń, krótką, grubą jak szczebel poprzeczką

Służącą jako uchwyt. Przysadziście sześcienny, na oko
Nieszkodliwy - dopóki nie próbowałeś go dźwignąć:
Wtedy - moc rwąca stawy, pomniejszająca życie -

Czarna skrzynka ciążenia, na śmierć wbity w ziemię
Stempel, tępy, pękaty bezruch do kwadratu.
A jednak wystarczało

Zrównoważyć go innym na platformie wagi -
Świeżo maźniętej smarem, wykalibrowanej -
A wszystko stawało się drżące, płynne, odwzajemnione.

*

I tylko tyle znaczą wszelakie dobre nowiny:
Ich sens to ta zasada znoszenia, dźwigania
I wytrzymywania; to, że należy po prostu

Zrównoważyć to, czego nie można znieść w innych,
Tym, co nieznośne w nas samych - trzymać się tego,
Na czym się ostatecznie zgodziliśmy poprzestać,

Na czym stanęło, choćby wbrew naszej ocenie
Szans. To bierne znoszenie popycha świat naprzód.
Pokój na ziemi, ludzie dobrej woli -

Wszystko to trwa, dopóki trwa owa równowaga,
Szale są nieruchome, a śpiew aniołów ma stale
Swój ciąg dalszy w niezmiennym, nieziemsko wysokim tonie.

*

Odmówić nadstawienia policzka. Rzucić kamieniem.
Nie uczynić tak czasem, nie zerwać z tym posłuszeństwem,
W którym się usiłujesz, za cenę ran, cały zmieścić -

To sprawić zawód ranom, sobie, wrośniętym w „ja" prawom.
Mów, kto cię uderzył, proroku! Gdy żołnierze szydzili z Jezusa
Zawiązawszy mu oczy, a On nie oddawał ciosów,

Nie było w tym dla nich sromoty ani moralnej nauki,
Choć coś się objawiło - siła, jaka się bierze
Z nieposłużenia się siłą, z nadziei, która na zawsze

Staje się tezą bezsilnych. A jednak, na rany Chrystusa,
Zróbże mi tę przyjemność, chociaż raz, co, dobrze?
Mów, proroku, wywołaj skandal, rzuć kamieniem.

*

Na każdą sprawę spojrzeć z obu stron, tak, tak...
Ale co pewien czas trzeba jak bokser
Wstąpić na wagę lub na niej położyć

Argument, bez żalenia się i obwiniania.
Tak trzeba było zrobić w ów wieczór, gdy aż
się Prosiło o skuteczny, szybki prawy prosty

Po twej replice: że to wąska perspektywa
Daje mi ostrość widzenia. Zdobyłeś
Pierwszy punkt. Powstrzymałem kontrę (a mogła zaboleć)

I przez to mea culpa, straciłem przewagę.
Rycerskość była błędem, stary przyjacielu.
W tak późnej rundzie tylko faul oczyszcza konto.

z tomu „The Spirit Level”, 1996

tłum. Stanisław Barańczak

*notka o autorze, inne jego wiersze w wersji oryginalnej i linki
do polskich przekładów w temacie Poezja anglojęzyczna
Ryszard Mierzejewski

Ryszard Mierzejewski poeta, tłumacz,
krytyk literacki i
wydawca; wolny ptak

Temat: Miary i wagi

Ján Zambor*

Ciężar


Lekkie są plewy,
żużel
a my narzekamy na ich ciężar.

O co nam chodzi?

Matka tłumaczyła dziewczynom:
Poród to taki ból
o którym się zapomina -
dla dziecka.

z tomu „Pod jedovatým stromom”, 1995

tłum. ze słowackiego Bohdan Urbankowski

*notka o autorze, inne jego wiersze w wersji oryginalnej i linki
do polskich przekładów w temacie Poezja czeska i słowacka

Następna dyskusja:

Miary w feng shui




Wyślij zaproszenie do