Medytacja na rzecz Ziemi

Nasza kochana GajaMonika Czapla edytował(a) ten komentarz dnia 24.06.10 o godzinie 14:23

Dokładnie :) Warto, żeby była w dobrym stanie :)

Dziewczyny... a może by tak chociaż te pół godz później, co?
Bo do 22:30 mundial leci ;)

Medytuj sobie o 22.30, po Mundialu dołączysz o 22. Mistrzostwa świata nie trwają przecież specjalnie długo :P

no tak zrobię ;D
"do zobaczenia" wieczorem

:)

rozsyłam wieści do zaprzyjaźnionych:)

Zaczynam dzisiaj ... niech moc będzie z wami

Zapisałam się, dziękuję za zaproszenie! :) Ja medytuję na rzecz Ziemi jeszcze tutaj http://www.universalenergy.tv/ Zapraszam Was również :) o 13 czasu polskiego letniego. Cudna energia płynie..

ja tez wysłałam do swoich znajomych ;-)
Niech Moc będzie z Ziemią

dobrze. robie to od jakiegoś czasu o dowolnej porze, ale miło miec swiadomośc ze grupa:-)
ciekawe rzeczy wracaja od naszej ziemi, swoja drogą:-) prawda?

pozdrawiam wszystkich

dzięki Naszym modlitwom Matka Ziemia oczyszcza i uzdrawia się. Jej energia jest cudna. Czasem czuję jak jest JEJ ciężko i jaka jest nam wdzięczna za modlitwy przynoszące Jej ulgę. Jest wdzięczna tym wszystkim którzy modlą się, medytują, myślą i wysyłają Jej Miłość, Światło.
Pozdrawiam wszystkich

Często sama wysyłam energię miłości naszej Ziemi.
Dołączam do Was :))

Światów jest wiele.. Ziemię mamy jedną _(*)_

To nie jest medytacja dla czyjejkolwiek osobistej korzyści, ani czerpania energii z Ziemi, ani nic podobnego.

TO JEST MEDYTACJA DLA ZIEMI.

Jak napisała Jadwiga w innym miejscu, Ziemia potrzebuje w tej chwili pomocy. Jeśli ktoś nadal nie rozumie, to niechże pomyśli, że nie śmiałby czerpać energii z modlitwy za kogoś, a z medytacji, jak widzę, ludzie uważają, że im się należy. Otóż nie. Ta medytacja jest dla Ziemi i życia na niej jako całości, w tym także dla nas jako ludzkości, ale nie chodzi o czyjeś partykularne interesy.

Proszę więc także nie linkować medytacji dotyczących wewnętrznej osobistej mocy itp, komercyjnych stron itp. Takie próby podczepiania się będą kasowane, jak to przed chwilą uczyniłam.Józefina Jagodzińska edytował(a) ten komentarz dnia 25.06.10 o godzinie 12:06

Z orbity Ziemia jest piękna, błękitna, widać wszystko w cudownych kolorach. - Mirosław Hermaszewski

Świat jak mydlana bania,
na słomce wisząc Bożej,
drży, chwieje się i kłania,
kręcąc się w barwach zorzy.

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Myślę, że za rzadko zdajemy sobie sprawę z tego, że Ziemia nie jest wieczna i wszechmocna. Od stu lat znosi ciężary tak straszne, jak nigdy przedtem: szalony rozwój przemysłu, broń masowej zagłady, mordy na wielką skalę. Ludzi jest coraz więcej, a wszyscy domagają się "Daj! Daj! Daj!" - zarówno na planie materialnym, jak i energetycznym.

Myślę, że każdy znajdzie choćby kwadrans dziennie na modlitwę czy medytację na rzecz Ziemi. Bez oczekiwania, że Ziemia da coś w zamian, bez myślenia o sobie - tylko dla niej, na intencję uzdrowienia i harmonii.

Jestem już w medytacji na rzecz Ziemi w każdą środę, po naszych energetycznych przekazach grupowych. Chętnie się przyłączę i tutaj, w miarę możliwości medytując codziennie o 22.
Pozdrawiam wszystkich uczestników :)

A teraz coś z cyklu "podziel się doświadczeniami"...
Też macie podobnie, przy medytacji na rzecz Ziemi?
Od jakiegoś już czasu zacząłem myśleć ciepło o naszej planecie, jakoś tak poczułem, że ją kocham, że jest piękna itp. Jakoś niespecjalnie wychodzi mi medytowanie jako takie.. że tak powiem - nie mogę się z tym na dobre i konsekwentnie rozpędzić ;), ale w wolnej chwili, w ciszy, kiedy zamykałem oczy, w przypływie takich ciepłych myśli o Ziemi do głosu dochodziła wyobraźnia; same z siebie brały się wizualizacje: widzę, jak się majestatycznie, bezgłośnie i z gracją obraca wokół własnej osi, że jest mniej-więcej wielkości gumowej piłki plażowej, że jestem w stanie ją chwycić, objąć, przytulić, pogłaskać, poczuć jej zapach, pod palcami wyczuć wilgotne chmury, wszelkie akweny wodne, nierówności górskie, chropowate powierzchnie kontynentów, nawet wyobrażałem sobie różnice temperatur pomiędzy różnymi jej miejscami... i tym samym traktowałem ją, jak - może śmieszne porównanie.. - jak pupila, czy... no nie wiem - na pewno organizm "z krwi i kości", oczekujący pocieszenia i tych wszystkich przytuleń, głaskań...

......ale się nagadałem...

W każdym razie mam tak za każdym razem, kiedy mi się o Niej "przypomni" ;).

A ja mam tak, że jak o niej zaczynam myśleć jest mi smutno. Co myśmy jej zrobili, co dalej robimy. Ona jest silna, mocna, wspaniała, tętni życiem, karmi nas i nosi, dzięki niej żyjemy, a my kopiemy w jej ciele, wiercimy, smrodzimy, trujemy. Taka ludzka pazerność, żeby więcej, żeby szybciej, żeby więcej dla siebie. Po co? Co robimy z tym zaoszczędzonym czasem, zastanawiamy się jak go "zabić". Kupujemy coraz to nowe gadżety, stare (sprzed roku) wyrzucamy.
A gdyby się tak zatrzymać, kupować tylko co jest nam niezbędne, więcej czasu spędzać z innym mniej z, np. TV, grami komputerowymi ;-)