Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

O byciu "dobrym HR-owcem" nie decyduje kierunek wykształcenia, tylko osobiste predyspozycje. Jest wielu nieudanych, aczkolwiek teoretycznie dobrze wyedukowanych HR-owców.
Zdecydowanie pomaga praktyka w innych działach firmy, zwłaszcza tych gdzie jest dużo kontaktów interpersonalnych (wewnętrznych i zewnętrznych).

Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

...ja pragnę zostać dobrym HR-owcem, jednak praktyki u mnie brak, wyczekuję pomocy, w postaci stażu działach w personalnych lub agencjach personalnych :o)

Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

a ja mam pytanie - co, według was, składa się na osobowość dobrego HR'owca ?

Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

Joanna Mandrosz:
Jednak wystąpię tu w obronie moich kolegów po fachu (jestem psychologiem).

bronisz nie zaatakowanych? ;)

Po pierwsze za ich zatrudnianiem w HR przemawia wykształcenie -wiedza o osobowości, temperamencie, inteligencji,
testach, pomiarach, badaniach,

wiedza głównie książkowa (wiem to z opowieści), więc studia nie są jedyną możliwością jej zdobycia ;)

ogólnie statystyce itd,

hmmm... słyszałem, że psychologowie mają takie samo pojęcie o statystyce jak prawnicy o logice -> Zakuj Zdaj Zapomnij ;> "plusem" może być to, że każda praca w jakimś stopniu o statystyke i badania się opiera - jednak nie od dziś wiadomo, że z niewolnika nie ma pracownika - więc wrcamy do zasady 3xZ...

której nie mają absolwenci innych studiów.

tutaj się absolutnie nie zgadzam...

Po drugie, idziesz na psycholgię bo interesujesz się ludźmi - i to już też jest b. dobra rekomendacja dla HR-a.

nie wiem jak było kiedyś - "za moich czasów" (;>) często słyszane były słowa, że idzie się na psychologię, aby sobie własne życie naprawić/poukładać ;)

Poza tym, w przypadku absolwentów studiów dziennych dobrych państwowych uczelni - każdy z nich został przyjęty na te studia jako jeden z ok. dziesięciu starających się (selekcja jak u Darwina).

no tak - bezsprzecznie absolwent jest LEPSZY niż pozostała dziewiątka - jednak to jeszcze nie oznacza, że jest DOBRY
(tak samo jak dobre jest wrogiem lepszego <jak jest dobrze opór pzed zmianą jest spory, nawet na lepsze>, tak i lepsze dobrego <wybieramy cos lepszego, choć niekoniecznie jest to dobre - nie zawsze zdając sobie sprawę, że może być to po prostu mniejsze zło>)

To przeważnie sprawni intelektualnie i ciekawi ludzie po prostu.

zgoda - jak większość młodych ludzi robiących to co robią z pasją ;)

Nie sądzę by nie sprawdzali się w działach HR, zwłaszcza na stanowiskach menedżerskich i jako rekruterzy.

pewnie jako prezesi i właściciele firm też ;)

zgadzam się z przedmówcami, że to kwestia przede wszystkim osobowości, bo wiedzę dość szybko można nadrobić... no i warto, aby ludzie z HR mieli wiedzę okołobiznesową - żeby być PARTNEREM dla biznesu, a nie tylko "panią od przekładania papierków" ;)

Pozdrawiam
P.

Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

do Karoliny

to przede wszystkim ciekawość ludzi, ale z dużą dozą dociekliwości i wnikania w kwestie które nas intrygują lub są ważne dla danego stanowiska, poza tym umiejętność (i odwaga!) zadawania dobrych pytań, czyli takich które rzeczywiście diagnozują daną cechę czy kompetencję osoby i posuwają rozmowę naprzód.
Dobry HR-wiec jest empatyczny i sam sobą budzi sympatię (wizerunek wyrachowanych profesjonalistów to już przeszłość... chyba ;), aktywnie słucha i elastycznie zachowuje się podczas interview, jest dyskretny oraz angażuje się umysłem i sercem w to co robi.

Mówiąc o nim jako partnerze biznesowym na pewno kluczowe są zdolności planowania i myślenia strategicznego (poza osobowościowo :)

miłego wieczoru,
dg

Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

A może zacząć by od rozróżnienia HRowców?
Wątek rozpoczął temat specjalisty ds rekrutacji w dziale HR, w międzyczasie wmieszał się wątek rekrutera w doradztwie a to troszkę inny profil.
Wymagania stawiane rekruterowi w dziele HR mogą się istotnie różnić od tych stawianych np. specjaliście ds. systemów motywacyjnych:)

zatem Panie i Panowie Hrowcy, jak przystało na profesję- nie generalizować, konkrety, konkrety...

Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

Jednak wystąpię tu w obronie moich kolegów po fachu (jestem psychologiem). Po pierwsze za ich zatrudnianiem w HR przemawia wykształcenie -wiedza o osobowości, temperamencie, inteligencji, testach, pomiarach, badaniach, ogólnie statystyce itd, której nie mają absolwenci innych studiów. Po drugie, idziesz na psycholgię bo interesujesz się ludźmi - i to już też jest b. dobra rekomendacja dla HR-a. Poza tym, w przypadku absolwentów studiów dziennych dobrych państwowych uczelni - każdy z nich został przyjęty na te studia jako jeden z ok. dziesięciu starających się (selekcja jak u Darwina). To przeważnie sprawni intelektualnie i ciekawi ludzie po prostu. Nie sądzę by nie sprawdzali się w działach HR, zwłaszcza na stanowiskach menedżerskich i jako rekruterzy. W kadrach też szybciej widziałabym kogoś po prawie.

Przyznam, że zbaraniałem.
Ciekawość ludzi mają również, choć nie tylko, ci idący na zarządzanie, ekonomię, architekturę wnętrz i resocjalizację czy pielęgniarstwo.
U mnie na studia na miejsce było 16 osób. Będziemy licytować się dalej? Po co?
W kadrach (dobry) prawnik by się zanudził na śmierć. Do obsługi kadr, czyli samych "teczek" wystarczy liceum (przyjmij druczek, zarejestruj, przedziurkuj, wepinij).
Cała zabawa, i dzika przyjemność, jest wtedy, gdy wychodzi się poza etap kwitów, a wchodzi na poziom strategii, czyli sedna HR/ZZL.
Tak to widzę.Michał H. edytował(a) ten post dnia 27.02.10 o godzinie 23:51

Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

Mam nadzieję, że teraz już nie jestem anonimowy :)

Zasadniczo jestem przeciwnikiem przekonania co do związku wykształcenia z niektórymi zawodami. Tak na przykład wolałbym, żeby moją dokumentację medyczną tłumaczył ktoś po medycynie, a nie "panienka" po filologii (choć oczywiście są bardzo poważne osoby po filologii, które robią to świetnie). Podobnie z HR-ami. Ponieważ to działka bądź co bądź interdyscyplinarna, nawet najlepszy psycholog bez znajomości prawa, czy prawnik bez talentu do ludzi odpada w przedbiegach, jeśli nie ma pewnego warsztatu (rzemiosła) opanowanego.
Znam świetnych HRowców, z wykształceniem politechnicznym, np. inżynieria maszyn ;)
Jak z wieloma zawodami - trzeba się pouczyć. Ksiegowym, również głównym, albo CFO, można być skończywszy dajmy na to etnologię. Tylko trzeba mieć do tego "dryg w paluszkach". A studia nie powinny w tym przeszkadzać.
Tak to rozumiem. I absolutnie nie chcę ujmować psychologom, czy też innym zawodom :)

Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

Sam szkolę się na HRowca - zobaczymy jak to wyjdzie.. a skoro już piszę w tym temacie co sądzicie:

- Zaczynałem od Technikum Elektronicznego (udało się osiagnąć tytuł technika)
- następnie wylądowałem na Wyzszej Szkole Informatyki i Zarządzania na kierunku Ekonomia / Biznes Międzynarodowy
- teraz składam papiery na Uniwersytet Jagielloński kierunek Psychologia w zarządzaniu .. i do tego jeszcze studia podyplomowe (ale najpierw magisterka na UJ) - MAM SZANSE NA KARIERĘ W HR??

uff znajdzie ktoś ochotę by to wszystko przeczytać?? :-)
Pozdrawiam
A.M.

Znalazł się:) Nie da się stwierdzić, czy ktoś nadaje się na HR-owca bez rozmowy face to face. Kierunek studiów jest absolutnie drugorzędny w tym wypadku.

Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

Bartłomiej Juszczyk:
Mimo wszystko to kwestia po pierwsze i nade wszystko osobowosci - i analitycznej i dynamicznej jednocześnie, by realizować zadania kreatywnie, nie jedynie - mechanicznie.

Pozdrowienia.

Witam wszystkich.

Dopiero dołączyłam do forum, a wątek umarł śmiercią naturalną już w marcu, ale mimo wszystko zacytuję wypowiedź Pana Bartłomieja i zapytam:

a co jeśli ktoś posiada osobowość o jakiej mowa - od zawsze interesuje się ludźmi, dokonuje analizy wszystkich znajomych i nieznajomych, godzinami potrafi rozmawiać o osobowości, predyspozycjach i obawach koleżanek/kolegów/współpracowników, od zawsze interesował się psychologią, szanuje ludzi, potrafi dopatrzeć się w nich pozytywnych wartości, jest osobną dynamiczną i pracowitą, ale nie skończył JESZCZE (słowo klucz) studiów z tego zakresu?

Jak przekonać firmę/potencjalnego pracodawcę do tego, żeby w ogóle zechciał wziąć pod uwagę kandydaturę "anglisty" na stanowisko (czy praktyki) w dziale HR?

Oczywiście można liczyć na to, że osobowość przemówi do pracodawcy, ale żeby tak się stało najpierw trzeba się na taką rozmowę dostać. Problem w tym, że kandydatura anglisty odpada już na poziomie CV.

Myślę, że chociażby z tego powodu studia z zakresu ZZL są jednak ważnym atutem w procesie aplikowania na stanowisko HR.

No i pytanie nr 2 - gdzie są te firmy, które rzeczywiście chcą wyszkolić sobie pracownika, a początkowo stawiają na zainteresowania i predyspozycje osobowościowe kandydata? Jak do tej pory w prawie każdym ogłoszeniu o pracę w dziale HR, które czytałam, pod akapitem o nazwie "WYMAGANIA" widnieje tekst - "doświadczenie min. .... lata na podobnym stanowisku".

W jaki sposób przemówić do potencjalnego pracodawcy?

Pozdrawiam czytających

Iga ;)

Temat: Kto na HRowca? i dlaczego?!

Piotr P.:
Zdecydowanie pomaga praktyka w innych działach firmy, zwłaszcza tych gdzie jest dużo kontaktów interpersonalnych (wewnętrznych i zewnętrznych).

Powinno pomagać - zgadzam się, ale komu pomaga, a komu przeszkadza, bo wizerunek idealnego kadydata to zwykle wykształcenie typu socjologia i pokrewne oraz najlepiej doświadczenie typu rok w rekrutacjach, rok w treningu i szkoleniach, trochę "twardego" HR do tego itp. ?