Temat: Na ratunek dzieciom porywanym za granicę!

Od niedawna w Europie zaczęto mówić o nowym problemie – o rodzicielskich uprowadzeniach dzieci. Przy Parlamencie Europejskim powołano stanowisko Mediatora ds. Uprowadzeń (poseł Evelyne Ebhardt, Niemcy), stworzono prawodawstwo mające temu procederowi zapobiegać [m.in. Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1347/2000 i (WE) Nr 2201/2003] i nic. Nadal znamy, częste niestety, przypadki, gdy po rozpadzie małżeństw, tzw. wielonarodowościowych, rodzice chcący odegrać się na swoich byłych współmałżonkach, porywają dzieci do któregoś z krajów członkowskich i torpedują wszelkie próby kontaktu między dzieckiem a ex-małżonkiem. Oczywiście przy pomocy sądów, stających zawsze przeciwko „obcokrajowcowi”.
Rodzice, których połączyły takie doświadczenia, stworzyli petycję wzywającą do działań Parlament Europejski. Sabine Vander Elst i Pascal Gallez, autorzy tekstu, od lat nie widują swoich dzieci uprowadzonych z Belgii do Niemiec. Maeliss, córka Sabine zniknęła przed pięcioma laty, Antoine, syn Pascala - 11 lat temu. Rodzice ci zdecydowali się na tak szeroko zakrojoną akcję, bo nie wierzą w prawodawstwo i życzliwość władz centralnych. Ale żeby zmienić europejskie prawo, muszą zebrać 1 milion podpisów. Teraz mają ich ok. 3100, na papierze i w Internecie.
Z danych uzyskanych z polskiego Ministerstwa Sprawiedliwości wiem, że w latach 2004-2007 Polska odnotowała 433 sprawy dotyczące rodzicielskich uprowadzeń dzieci. Nie udawajmy więc, że ten problem nas, Polaków, nie dotyczy. Wojciech Pomorski, Polak i ojciec dwóch córeczek, od prawie pięciu lat walczy ze swoją byłą żoną (Niemką) o uprowadzone do Austrii dzieci. Co gorsze, polskie sądy, które teoretycznie przynajmniej, powinny wspierać Polaka, zostawiły sprawę samej sobie. O spotkaniach zadecyduje więc sąd w Wiedniu, który od trzech lat pomaga byłej żonie. Jak widać, skutecznie.

Treść petycji:
Każde dziecko ma prawo do związku z obojgiem rodziców.
Każdy rodzic ma prawo do związku ze swoim dzieckiem.
Różne prawa bronią tej zasady, utrzymywania więzi między rodzicami a dziećmi, ale sędziowie nie używają ich w ich najpełniejszych rozmiarach, a czasami nie stosują ich w ogóle.
Odpowiedzialne osoby w sądach i różnego rodzaju instytucjach; politycy i dyrektorzy szkół, lekarze i psycholodzy; nie wykazują odwagi. Z powodu braku reakcji na tak chore traktowanie dziecka, Unia Europejska nie jest zdolna do obrony etycznych fundamentów naszego społeczeństwa.
Problemem nie jest wadliwe prawo; problemem jest to, że ludzie, poprzez wybór argumentów jakich używają, okazują się tchórzami.
To jest powód, dla którego napisaliśmy tę petycję. Prosimy o jedną rzecz: o powrót respektowania prawa, powrót do używania prawa. Polityczne i sądowe władze muszą znowu być odważne. Specjaliści powinni porzucić ich ukrytą aprobatę unikania interwencji i niszczenia dziecka oraz, z drugiej strony, silnie sugerować, że każde przestępstwo powinno być ukarane i że dziecko powinno być emocjonalnie odbudowane.
Zbyt często Sprawiedliwość była widziana w oderwaniu od Etyki. Zbyt często była widziana jako wrażliwa tylko na determinację aktorów sądowej debaty, nawet kiedy ta determinacja okazywała się jedynie szkodliwa. Musimy teraz pokazać, że determinacja obywateli, mających w pamięci dobro dziecka, jest silniejsza od tego z rodziców, którego jedyną radością w życiu jest wzięcie niewinnego dziecka jako zakładnika.

Ja już złożyłem swój podpis, podobnie jak wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego, Edward McMillan-Scott i poseł PE Frieda Brepoels. Proszę, w imieniu rodziców i dzieci, o Państwa podpisy. Żeby podpisać petycję wystarczy wejść na stronę: http://1777.lapetition.be/ , wypełnić znajdującą się u dołu strony tabelę i potwierdzić podpis w mailu zwrotnym. To zajmie 3 minuty...Bogusław Rogalski edytował(a) ten post dnia 09.04.08 o godzinie 18:27