Temat: Pomóżcie !!!!!!!!!!

Możesz dzwonić, pisać maile i listy.
Nie wiem ile dziecko ma lat, ale musisz liczyć się z tym, że może mieć fochy. Mój 5-latek czasem tak robi gdy ojciec dzwoni, to nie miej tego za złe matce.
A o kontakty walcz jak najszersze. W tygodniu, co 2-gi weekend z noclegami, miesiąc wakacji letnich, tydzień ferii zimowych, święta Bożego Narodzenia i Wielkanoc, urodziny, dzień dziecka, imieniny...
Choć po kilka godzin.
I koniecznie z zabieraniem dziecka poza jego miejsce zamieszkania bez obecności matki. Walcz o ile się da.
Ustalenie kontaktów jest wygodne dla obu stron. Matka wie czego oczekiwać, a Ty możesz domagać się zadośćuczynienia finansowego za utrudnianie spotkań.Dorota Sokół edytował(a) ten post dnia 16.10.11 o godzinie 14:10

Temat: Pomóżcie !!!!!!!!!!

Ok, można złożyć o to wniosek, ale akurat za nieprzestrzeganie tego prawa nic nie grozi matce. Możesz mieć w wyroku, że masz prawo dzwonić do dziecka w każdy czwartek o 15. Jednakże jeśli matka na to nie pozwoli to nie możesz jej nic zrobić. Żadna grzywna czy kara nie jest za to przewidziana. A jeśli będzie wiedziała, że masz prawo dzwonić w każdy czwartek o 15 to na pewno wtedy dziecko będzie np. u kolegi albo z matką na placu zabaw i nie będzie słyszało telefonu. Natomiast w pozostałym czasie matka powie Ci, że nie masz w tym czasie przewidzianego terminu do rozmowy. A może będziesz chciał złożyć życzenia w Dzień Dziecka w środę lub zapytać jak przebiegł koniec roku w piątek?
Po moich krótkotrwałych, dwuletnich doświadczeniach, stwierdzam, że możesz uzyskać kupę praw na papierze. Ale nikt nie będzie ich respektował.

Temat: Pomóżcie !!!!!!!!!!

Chyba każdy tu jakoś się odnajduje :-) Wśród ludzi trudno rozmawiać o tego typu sprawach. Jeśli powiem, że mąż ma ograniczone prawa rodzicielskie to przekaz jest jasny: alkoholik, sadysta itp... :-)
My też wszystko zbieramy. Każdy wyrok z uzasadnieniem. Sporo drzew już na to poszło... I to tak naprawdę dlatego żeby kiedyś udowodnić dziecku jaka była prawda. Nawet maile z ministerstw drukujemy i do segregatora. Każdy list od matki, do segregatora.
Nie ma wg mnie możliwość że dziecko dorośnie i nadal nie będzie myśleć. Chyba w końcu zacznie się zastanawiać jak to jest, że ten podły ojciec-sadysta ma dzieci, dom, żonę, rodzinę, przyjaciół, że ma jakieś osiągnięcia, puchary, studia. Przecież z relacji matki to powinien w więzieniu dożywocie odbywać. Po prostu musi zacząć myśleć, a wtedy może przyjdzie zapytać... No i my wyciągniemy tę wielką księgę i pokażemy jaka była prawda :-)
Eh... rozmarzyłam się ;-)
Tylko dziecka żal, bo czasu nie cofniesz...

Temat: Pomóżcie !!!!!!!!!!

Sprawy w sądzie trwają miesiącami/latami. Każdy miesiąc odpuszczenia oddala Twoje spotkanie z synem. Mój mąż bez odpuszczania nie spotyka syna od 3 lat. Najpierw sąd 2 lata myślał i kombinował, czy może się spotkać a gdy doszedł do wniosku że może to już dziecko nie chce (wcale nie dziwne). Wobec tego w interesie dziecka jest żeby nie spotkało się z ojcem (którego pamięta tylko z opowieści matki). Najlepiej by zlikwidowali kontakty, tylko żadnych podstaw nie ma.
Pójdź do wychowawczyni, najlepiej z dyktafonem. Dowiedz się (i nagraj) co "była" opowiada o Tobie ludziom. Potem powiedz, że już słyszałeś gorsze rzeczy na swój temat od czasu rozwodu, po prostu zbagatelizuj to. Interesuj się synem, była nie jest tu istotna. Chodź do szkoły, pytaj, proponuj coś, myśl. Ksiądz, szkoła, obóz harcerski. Nawet zgłoś na policję. To nie świadczy źle o Tobie tylko o opiekunie faktycznym - matce. Inteligentni ludzie myślą, "była" coś tam opowiada, ale oni widzą i analizują faktyczne spostrzeżenia. Tylko dziecko nie myśli i to jest tu najgorsze. Dla "byłej" Twoje odpuszczenie to krok naprzód, Ty rezygnujesz to dziecko się dowie, że masz je w nosie.
Nagrywaj wypowiedzi ludzi. Może zdecydujesz się założyć sprawę o zniesławienie lub coś podobnego. Zawsze to dowód, w każdym razie warto mieć. Najlepiej niech wychowawczyni da Ci to na piśmie. Choć mąż był pytać o syna w szkole i co innego mówią co innego na piśmie... Dlatego koniecznie nagraj.
I zastanów się czy naprawdę chcesz odpuścić dla dobra dziecka czy swojego? Doskonale wiem, że jest ciężko. Ale każda Twoja słabość utwierdza matkę w sile. Dziecko wciąga tabakę, opuszcza się w nauce a Ty chcesz odpuścić? Ale co odpuścić i dla czyjego dobra? Bo kobieta poszła i nagadała coś na Twój temat? Czy Ty wiesz co ja
słyszałam na temat męża (włącznie z pedofilią i sadyzmem)? A jednak to właśnie on ma żonę, dzieci i chodzi szczęśliwy po mieście z wózkiem, a jakaś sfrustrowana samotna kobieta opowiada cokolwiek wymyśli. Ludzie widzą, że tak długo razem, do przodu i szczęśliwi. Fakty przeczą słowom, zawsze.
Po prostu rób swoje i to co uważasz za słuszne. Przynajmniej wiesz, że się starasz. A kiedyś syn też się dowie. A ludzie patrzą i widzą... Jeżeli ktoś mi powie, że nie jest alkoholikiem a ja będę go codziennie widziała chodzącego slalomem w brudnych ubraniach to swoje wiem...
Daj nauczycielce swój numer telefonu. Zadeklaruj, że w razie co będziesz zawsze dostępny, niech dzwoni nawet w nocy. Cokolwiek wydarzy się na temat syna to chcesz wiedzieć, jeśli w jakikolwiek sposób możesz pomóc to niech Ci powie, nawet powiedz że bardzo go kochasz i masz problem z byłą odnośnie kontaktów, że Ci przykro, że tak mówi ale z syna nie zrezygnujesz. W końcu zobaczy i uwierzy w Twoje intencje. Jeśli odpuścisz wykażesz że to "była" ma rację i ma siłę. Pójdzie, nałga, Ty się schowasz ze wstydu (albo dlatego że ona faktycznie ma rację).
Jak to mówi mój mąż -> robić swoje i nie patrzeć na innych. Twoja rodzina nie jest w Twojej sytuacji, dobrze doradzać innym.
A poza tym ona opowiada że Ty ją gwałcisz, Ty możesz opowiadać, że ona to dziw..a i "dawała" za pieniądze (może rozwód z jej winy? Temu nie zaprzeczy), słowo przeciwko słowu. Ale to nie o to chodzi. Wykaż takt, godność i nie zwracaj uwagi. Tobie chodzi TYLKO o SYNA!
Też mam chwile załamania, ale WALCZ!Dorota Sokół edytował(a) ten post dnia 28.10.11 o godzinie 15:58

Temat: Pomóżcie !!!!!!!!!!

Panie Bartoszu, w prokuraturze też już kilka razy byliśmy, ale zwykle niska szkodliwość społeczna czynu, albo w zasadzie to się nie interesują. Prokuratura nie zajmuje się przetrzymywaniem dziecka i pozbawianiem kontaktów z rodziną ojca bo nie jest to wg nich forma znęcania się psychicznego nad dzieckiem. Za obrażanie prokurator tez nic nie zrobi, bo nie warto. Nawet za udostępnianie dokumentacji medycznej (szczegółowy opis choroby i formy dziedziczenia) mojego męża Paniom w przedszkolu, winnej też nic nie grozi. Uczciwie mówiąc to nawet założenie sprawy przez ojca w sądzie nie zakończy się ukaraniem matki. No bo kto ją ukarze i za co? Że rozpowiada, że były mąż jest gwałcicielem? Niska szkodliwość społeczna, no i do więzienia nie pójdzie bo zajmuje się dzieckiem, a na karę finansową ją nie stać bo utrzymuje dziecko :-) Mamy w każdej sprawie sądowej pisane przez matkę (podpisane), że mój mąż jest sadystą i znęca się nad dzieckiem (choć to nawet niemożliwe) i jakoś nic jej się nie dzieje. A kobiety które własnym dzieciom wmawiają po rozwodzie, że ich ojciec jest pedofilem i je molestował to ile z nich siedzi w więzieniu? Nie znam żadnego przypadku. A tym powinna się prokuratura chyba z urzędu zająć.
Wiesz Krzysztofie, ja też wiele nocy nie przespałam :-) Piszący na tym forum zapewne też mają bezsenne noce. Nawet nie wiem ile nocy nie przespał mój mąż... Ale przy pierwszym problemie tak od razu się poddawać? Trzeba wziąć się w garść! Rozumiem chwile załamania, ale nie wolno odpuszczać. Mamy forum wzajemnego wsparcia :-)Dorota Sokół edytował(a) ten post dnia 28.10.11 o godzinie 23:40