Temat: Czy niekompetencja to cecha polskich absolwentów?

Problem niekompetencji jest moim zdaniem o wiele głębszy i wynika głównie z dwóch zasadniczych powodów:
Pierwszy to całkowicie chybiona reforma edukacji sprzed 7-8 lat. Dywagujemy dziś o problemach ekologii, przewodnictwa w UE, czy wrzodów kota Jarosława Kaczyńskiego, a nikt nie dostrzega drobnego faktu, że co roku polskie szkolnictwo na poziomie średnim i gimnazjalnym wydaje tysiące pół i ćwierć analfabetów intelektualnych, na co najlepszym dowodem jest tegoroczna matura, której nie zdało 25% abiturientów. Najgorsze jednak jest to, że mało kto przykłada wagę do poprawienia jakość nauczania, lub stworzenia dobrego systemu kształcenia zawodowego (po co zmuszać kogoś kto nie znosi chleba, żeby był piekarzem?). MEN woli dywagować nad "dostosowaniem" poziomu matury do uczniów (na mój chłopski rozum powinno być jednak odwrotnie, żeby ten dokument był jednak wart więcej niż papier, na którym go wydrukowano) i szukaniem winnych. I należy zdać sobie sprawę, że większość z tych ludzi idzie na studia, na które są przyjmowani właśnie na podstawie matury.
Sam prze kilka lat pracowałem w Komisji Rekrutacyjnej na jeden z kierunków na UW i gołym okiem było widać, że każdy kolejny rocznik jest mniej rozgarnięty od poprzedniego.
I tu zaczyna się problem samego studiowania. Jak mawiał jeden z moich wykładowców w 80% wygląda to tak "My udajemy, że ich uczymy, oni udają, że się uczą". Jakieś komentarze?
Uczelnie, w szczególności te państwowe, straciły jedyny element podnoszenia prestiżu i poziomu nauczania w postaci odsiewania słabych studentów (tak zwana weryfikacja pierwszoroczna), gdyż pozbawia je to dotacji celowych na każdego studiującego. Więc siłą rzeczy profesorowie zaczynają obniżać również poziom nauczania i kryteria zdawania egzaminów. A to obniża prestiż dyplomu i dewaluuje wyższe wykształcenie.
Jeśli młody człowiek przez jakieś 12-16 lat swojego życia uczy się, że zamiast się uczyć i ciężko pracować wystarczy poczekać, aż sytuacja sama się do nas dostosuje, to trudno potem oczekiwać, że przyjdzie na rozmowę kwalifikacyjną przygotowany.
Inną rzeczą jest fakt, że sama edukacja akademicka wypiera ze swojej świadomości fakt, że studenta można nauczyć teorii w oparciu o umiejętności praktyczne, a miast tego mordują każdy nawet wydawałoby się najbardziej interesujący przedmiot. Po pierwsze, stracili już chyba wiarę, że się da, po drugie, nikt ich z tego nie rozlicza.
A czy któremukolwiek absolwentowi przyszłoby do głowy, żeby rozliczyć swoją uczelnię z tych 5 lat i pokazać, że nie nauczyła go niczego co może przydać się na rynku pracy?
Brak systemu praktyk powiązanych z zapotrzebowaniem na rynku (z wyjątkiem kierunków technicznych- ale nie wszystkich).
Następnie tak "sfabrykowani" absolwenci z dyplomami wartymi tyle samo co ich matury wkraczają z oczekiwaniami na rynek pracy. A tu niespodzianka!
Oczywiście lekko przejaskrawiam, ale...