Temat: Żona wyprowadziła się i zabrała dziecko

Porusze temat walkowany tysiacami emaili, ale dla mnie nowy, ciezki i trudny.
W dniu wczorajszym zona pod pretekstem wyjazdu na weekend spakowala dwie male walizki i wyjechala z maluchem (3lata) do swoich rodzicow (75km od miejsca naszego zamieszkania). Nastepnego dnia rano oswiadczyla mi juz nie wraca i zostaje z dzieckiem u jej rodzicow.
W domu zostawila sporow swoich rzeczy oraz rzeczy synka (ubranka, zabawki, ksiazki, itd).
Moja pierwsza reakcja to co z dzieckiem, dlaczego to robi dziecku (my mozemy sie w wielu sprawach nie zgadzac ale maluch potrzebuje obojga rodzicow). Odpowiedz prosta: bedzie mu lepiej u dziadkow. Maly chodzil do zlobka - teraz przez 12h dziennie zostaje z babcia (nim zona wroci do domu spedzi w sumie a autobusie 3h dziennie). Maly nigdy nie zostawal sam z dziadkami na tak dlugo a tym bardzie rano - zawsze budzil sie i byla mama i/lub tata.
Zona zastrzega sobie ze dziecko bede mogl widywac co najwyzej 2 razy w tygodniu i ewentualnie w weekendy - nie wchodzi w gre zabranie malucha do mnie na weekend (na noc).
Zona nie zlozyla jeszcze wniosku o rozwod - wiec oboje jestesmy zobowiazani do wychowywania dziecka - a jak teraz to mam ja realizowac kiedy zona odseparowala mnie od syna?
Zona nie chce slyszec o pojsciu do psychologa/poradni wspolnie a tym bardziej o miediacji w sadzie - dla niej sprawa juz zakonczona (rozpad malzenstwa - dwoje obcych ludzi majacych dziecko).
Czy moge wnioskowac przed zlozeniem przez zone pozwu o:
1. mediacje
2. zamieszkanie dziecka ze mna
3. nieograniczone widywanie sie z synem
Nadmienie tylko ze ni4 chce rozwodu - uwazam ze zawsze mozemy sie porozumiec i zyc normalnie. Czy Sad to uwzgledni?
Chce ratowac to malzenstwo - jednak zona sie nie zgadza na jakiekolwiek rozmowy.
Jej rodzice podtrzymuje ja w jej decyzji i beda m.in swiadkami w sadzie - tak zapowiedzieli.

Spojrzcie na powyzsze i jak mozecie sprobujcie mi pomoc sie odnalesc w calej tej sytuacji. Jezeli dojdzie do rozprawy jak powiniem sie zachowac? Czy sa szanse ze dziecko bedzie przebywlo ze na bez ograniczen? itd itd pytan jak morze...

Temat: Żona wyprowadziła się i zabrała dziecko

Toś chłopakowi poradził, Krzysiek - przygotuj się psychicznie..a co by to miało znaczyć i może podpowiesz, jak Ty się przygotowywałeś i jaka szkoła do tego przygotowuje, bo ja o takowej nie słyszałem.. Nie da się przygotować do tych kretynizmów, które słyszy się miesiącami na swój temat, które wygadywane są do znajomych a wreszcie w sądzie..Zwykłe podłe kłamstwa, teatrzyki schorowanych wyobraźni by wymusić swoje..

Pojechała tam, gdzie czuje się, że ma "plecy". A jeśli mamusia mamusi jest z nią w jakimś pochrzanionym układzie (o co nie trudno), masz dwie miotły na siebie, brachu.

1. trzeba mecenasa, to pewne i to zaprawionego w takich sprawach,
2. nie napotkasz zrozumienia, jeśli nie będzie coś po jej myśli, nie łudź się,
3. nie wdawaj się w dyskusje na sali - tylko rzeczowe argumenty, choćby Cię miała tam krew zalać z wściekłości,
4. to co Adam pisze - matka właścicielka: kolejna ubzdurzona, że to jej dziecko. Ja od matki mojego synka przeczytałem ostatnio,że szkoda,że to ja jestem ojcem dziecka. Wymyślała już nie takie idiotyzmy łącznie z tym,że to nie mój syn. Poproszę o coś takiego: NIECH NAPISZĄ CI, KTÓRYM SĄDY PRZYKLEPAŁY WIĘCEJ, NIŻ WEEKENDY I MOŻE JAKIEŚ WYRWANE GODZINY W TYGODNIU? ZAMIAST SIĘ SKARŻYĆ - POMYŚLMY, KTO I DLACZEGO POZWALA NA WIĘCEJ I MOŻE OD TEGO ZACZNIJMY? Niechby ten ktoś wypisał argumenty, którymi się posłużył, podpowiedział.. To nie jest zabawa przecież. To idzie o nasze dzieci. I nie "widzenia" bo to nie więzienie, nie jakieś wyimaginowane przypadkowe godziny, które nie wiedzieć, czemu ma służyć, bo o "kształtowaniu więzi" to sobie można pomarzyć..Może napiszecie też o argumentach, które są używane przeciw Wam, bo tu bogactwo twórczości jest przeogromne, jak się wydaje. Można się śmiać z tego, ale generalnie nikomu z nas tu nie do śmiechu..

To, czego się chyba najbardziej obawiamy, to śmieszności, a w takich historiach człowiek jest wystawiany na pośmiewisko i poniżenie. I to chyba powstrzymuje przed mówieniem i pisaniem o swoich kłopotach..

pozdrawiam