Temat: Co sprawiło, że własnie tę tematykę wybraliście?

Rafał Rzepka:

Jak "byłem mały" to napisałem dla kolegów z podstawówki

programik w BASICu (na ZX Spectrum)

To ciekawe, bo ja napisałem podobny w BASIC 2.0 na C64 z tą różnicą, że "program" miał podanych trochę pytań i odpowiedzi, po czym nawiązywał "rozmowę" z nieszczęśnikiem. To była chyba 5 klasa, a ja byłem z niego dumny, choć rozmowa przebiegała raczej jedno wątkowo ;)

W ogóle czasy 8 bitowców były niesamowite, inne "smaki i zapachy" technologii używam celowo i świadomie takiego opisu i nie jest to tylko przenośnia.

Ponieważ sprzęt miał zupełnie inne parametry, nie było tych wszystkich wodotrysków w interfejsach, częściej używało się klawiatury i tekstu pisanego - czy ktoś pamięta gry tekstowe? - może dlatego bardzo personalizowałem (liśmy) mojego "komcia". Wytwarzała się wyjątkowa więź człowieka z maszyną (a raczej do maszyny). Tego już raczej się nie obserwuje (owszem jest fascynacja) ale kiedyś to był typowy "Ghost in the shell". Dla mnie jest to przykład tego jak umysł potrafi (dla własnej wygody jak mniemam) obdarować "duchem" maszynę, czyżby kolejne przystosowanie ewolucyjne człowieka? ;)

Małgorzata Urbańska:
Skąd pęd w kierunku zgłebiania akurat tej dziedziny wiedzy?

Myślę, że już trochę się "odkryłem" powyższą odpowiedzią.
Fascynacja. Jakieś 10 lat temu przeczytałem o pewnym projekcie (chyba Skandynawskim), była to gra komputerowa połączona z urządzeniem do którego "Gracz" wkładał jedną dłoń.

Machina mogła go lekko razić prądem, ukłuć, nacisnąć itd. Każda z tych "akcji" była wynikiem jakieś "interakcji" gracza.

Wtedy zadałem sobie pytanie, dlaczego właściwie, mysz, klikanie, klawiatura, przecież potencjalnie mamy więcej możliwości.

Pozdrawiam