Temat: Dlaczego praktykujemy?

Jarosław Jodzis:

Bartosz S.:

Jarosław Jodzis:

Czy wydaje ci sie ze oni walili w łeb za kare, bo uczen probował intelektualnie cos kombinowac?

Ja zrozumiałem, że to właśnie Tobie się tak wydawało. Napisałeś w końcu: "Nie ma znaczenia co i jak nazwiemy, to zabawy intelektu. tworzacego sztuczna wymyslona rzeczywistosc. Wszystkie pojecia jakich uzywamy sa własnie takie.
Dlatego niektorzy mistrzowie zen od razu walili kijem w łeb zanim uczen zdarzył otworzyc usta." Dodałeś nawet "wspaniali nauczyciele", tym samym podkreślając, że jesteś władny oceniać, jaki rodzaj postępowania wiedzie do oświecenia.

Jedni mistrzowie walili w łeb, drudzy wydawali okrzyk, był i taki ktory unosił tylko palec. To wszystko bezposrednio pokazuje prawdziwa nature. Cos co własnie sie zdarza. gdy zaczynasz to interpretowac, wypadasz z zywego nurtu.
Mistrz uderzajacy kijem, ucina jak mieczem wszelki spekulacje i daje bezposrednie doswiadczenie. Gdy uczen jest gotowy, to to silne doswiadczenie rozbija jego filtr dyskursywnego umysłu, oddzielajaca go od "bezposredniego bycia"

Czy filtr Twojego dyskursywnego umysł został już rozbity, czy nie? Jeśli to nie sekret... Staram się po prostu zrozumieć, skąd się biorą Twoje słowa...

Chyba jakos sie mijamy w przekazie. Własnie o tym pisałem, ze uwazam intelektualny dyskursywny umysł za ograniczone narzedzie tworzace sztuczny swiat, oddzielajacy od bezposredniego wgladu.

A co to jest prawdziwy i sztuczny świat?

tobie zarzucałem ze traktujesz buddyzm, bedacy sciezka do takiego wgladu, jako religie oparta głownie na intelektualnych dialektycznych koncepcjach. Wiec nic ci nie imputuje tylko polemizuje ze stwierdzeniam.

Poprzyj zatem swój zarzut jakimś faktem, np. moją wypowiedzią wskazującą na jego prawdziwość. Nie powiedziałem, że buddyzm jest oparty głównie na intelektualnych koncepcjach, a tylko tyle, że są one jego integralną i niezwykle rozbudowaną częścią. To oczywiste, że za tą konstrukcją musi stać wgląd pozaintelektualny, tak samo jak za każdą inną religią. To, na ile często się go spotyka, to zupełnie inna sprawa.

Na marginesie dodam, ze majac rozne doswiadczenia i skojarzenia zwiazane z hasłem 'buddyzm' nie osiagniemy kompromisu. Dla ciebie jest to koncepcja filozoficzno dialektyczna, zglebiajaca zawiłosci absolutu, bytu i umysłu cokolwiek pod tymi pojeciami sie rozumie.

Niezupełnie...

Dla mnie jest to sciezka bezposredniego wgladu i doswiadczenia 'bycia' z ktorymi to pojeciami lepiej nie miec okreslonych z góry skojarzen.

To piękne, tylko czy naprawdę nie masz z góry określonych skojarzeń i podejść?

Rozumiem ze tego typu dialogi lub pytania wykraczajace poza intelektualna interpretacje, wymagajace wgladu i doswiadczenia sa dla ciebie z innego swiata. Zeby w tym sie odnalezc trzeba odrzucic 'filtr'. Warunkiem jest jednak uswiadomienie ze jest jakis filtr.

Czy spełniłeś ten warunek i Twoje postrzeganie jest już czyste i pozbawione filtru oraz pozaintelektualne? (co do tego ostatniego to nawet przytaknę)

Tak, twoje 'gongfu' skutecznie cie broni, a raczej uniemozliwia mistrzowi dotarcie.

I dlatego je kultywuję. Już mnie skutecznie uchroniło przed niejednym fałszywym "oświeconym".

Trzeba jednak w koncu uswiadomic sobie jego ograniczenia. Intelekt posługujacy sie logika 0, 1 nie rozstrzygnie istoty. Ze przytocze typowe pytanie co było najpierw jajko czy kura?

Oczywiście jajko. Pozdrawiam.

Temat: Dlaczego praktykujemy?

;-)

Żaden inteligentny człowiek nie powinien zgadzać się z żadną teorią w 100%, właśnie dlatego, że jest ona teorią, czyli narzędziem, za którego pomocą ujmuje się jakiś problem. Narzędziem, które za jakiś czas zostanie zastąpione innym. Jeśli teoria zdaje się pokrywać odpowiednio dużą ilość przypadków, może stać się hipotezą. Nawet hipoteza jednak napotyka na anomalie, a gdy przestaje sobie z nimi radzić, dochodzi do przełomu.

Z teorią Darwina, jak z każdą inną, bardzo łatwo jest się zgadzać tylko częściowo. Można choćby przyjąć zasadę ewolucji i doboru naturalnego, ale odrzucić tezę o przypadkowości mutacji. Można założyć ewolucję unilinearną, prowadzącą za każdym razem do podobnych rezultatów, jak Lamarck. Według Jarka z kolei tajemnica pochodzenia form życia jest niewyjaśnialna, a dywagacje o jajku i kurze stanowią w najlepszej mierze koan, mający wznieść nasze doświadczenie z płonnych, intelektualnych rozważań do czystego stanu umysłu.

Teorie to tylko teorie - a żaden szanujący się naukowiec nie powie dziś, że można odkryć coś raz na zawsze - przeciwnie - coraz częściej mówi się o tym, że nawet prawa kosmosu nie są niezmienne.

Co do Dantien - intuicja mówi mi, że Chińczyków nie interesują takie banały jak jego istnienie lub nieistnienie - bo nie mają takiego problemu jak my z pojęciem "istnienia" - są zorientowani bardziej fenomenologicznie. Oni mają to od tysięcy lat, my do tego dochodzimy od jakichś 100 - i to jedynie co bardziej wykształcone jednostki, bo jak pokazały badania - mentalność ogółu w świecie Zachodu jest w każdym momencie czasu opóźniona w stosunku do nauki i filozofii o średnio 100 lat.Bartosz S. edytował(a) ten post dnia 04.11.11 o godzinie 23:09

Temat: Dlaczego praktykujemy?

Bartosz S.:
Jeśli teoria zdaje się pokrywać odpowiednio dużą ilość przypadków, może stać się hipotezą. Nawet hipoteza jednak napotyka na anomalie, a gdy przestaje sobie z nimi radzić, dochodzi do przełomu.

a nie jest przypadkiem odwrotnie? Najpierw stawia się hipotezę, a jeżeli znajduje ona potwierdzenie w faktach to staje się teorią.

Temat: Dlaczego praktykujemy?

Masz rację Marcin, późno jest :) -dzięki za korektę. Jest jeszcze oczywiście etap tezy, jednak chodziło mi w istocie o fakt, że teorie - chyba, że mamy do czynienia z wyznawcami oświeceniowego modelu nauki - nie stanowią zbioru faktów, lecz narzędzia do ujmowania rzeczywistości, które zostają poddane korekcie lub zawężeniu (jak teoria Newtona), a niekiedy wręcz upadają - bo choć w pewnym czasie mogły być uznawane za opisujące faktyczny stan rzeczy, w innym czasie już nie są.