Temat: Efekty wewnętrzne długoletniej praktyki Tai Chi

Tomasz Nowakowski:
Witajcie,

Dodam tylko, że to co tu pisze Jarek jest jego własnym poglądem i doświaczeniem.

Inni praktycy karate i Tai Chi Chuan mają inne doświaczenia.

Ciekawym przykładem może być karate Goyu ryu którego niektórzy okinawscy mistrzowie zaadaptowali Tai Chi Chuan do swojego treningu i wprowadzili je również do metodyki uczenia swojego stylu.

Jak pisałem, wiele osob cwiczac karate czy zewnetrzne style wushu, cwiczy tez taijiquan ale raczej nie na powaznie, w wersji rekreacyjnej jako relaks po ostrym treningu.
Watpie aby mistrzowie Gojuryu z Okinawy mieli głebszy wglad w taijiquan.

Temat: Efekty wewnętrzne długoletniej praktyki Tai Chi

Tomasz Nowakowski:

Jarku,

Nie snuj domysłów i nie próbuj sugerować, że klasyfikacje stosowane w stylu Chen powinno stosować się w innych stylach.
Od dawna w całym świecie ludzi uprawiających Tai Chi Chuan wyróżnia się pięć bardziej znanych stylów: Chen, Yang, Wu, drugi Wu, i Sun. Do tego dochodzą jeszcze style dopiero „odkrywane", lub mniej znane.

Wielokrotnie pisałem, ze nazwy stylow same w sobie sa drugorzedne. wzzystkie one maja lub powinny miec te same zasady i wszystkie wywodza sie z tego samego zrodła i to dosc niedawno sie wyodrebniły

Wszystkie style przeze mnie wymienione są w swej pełnej, nieuproszczonej wersji kompletne.

Zalezy co rozumiemy jako kompletność. Dla mnie jesli cos powstaje z czegos i zawiera tylko czesc, lub jeden aspekt oryginalnego zrodła nie jest kompletne.

Istnieją między nimi znaczne podobieństwa ale też i różnice. Zwłaszcza w metodyce uczenia stylów i rozwijania umijętności związanych z Tai Chi Chuan.
Również w stylu Chen macie dość poważne różnice metodyczne. Twoja linia przekazu pochodząca od
Chen Xiaowanga jest najbardziej znaną i rozreklamowaną ale nie jedyną.

Metodyka nie jest taka wazna. Metodyke stosuje sie w zaleznosci od celu jaki sie chce osiagnac.
Mozna cwiczyc tylko formy w jednostajnym wolnym tempie, mozna cwiczyc tui shou w formie harmonii ruchu z partnerem i osiaga sie dobre rezultaty zdrowotno terapeutyczne. To główny nurt taijiqong w ktory przekształaca sie oryginalne taijiquan
To co jest osia naszych dyskusji to zawartosc przekazu, rozumienie zasad. Podstawowe, ze tak powiem, jadro sztuki w jej oryginalnej wersji. Nie ma tu taijiquan Chen Xiaowanga czy taijiquan np z linii xiaojia, czy nawet huleijia, rozniacych sie w zasadach od tego co zaczeło sie w czasach Chen Wangtinga

Dlatego też sugerowanie przez Ciebie od roku, że ponieważ coś jest tak, a nie inaczej w Waszej wersji stylu Chen, to tak samo musi być w innych stylach jest delikatnie mówiąc nieporozumieniem.
I świadczy o braku znajomości metodyki stosowanej w innych stylach oraz braku respektu dla ludzi, którzy te style tworzyli, rozwijali, przekazują i praktykują.
Taka postawa jest bardzo dziwna i niegodna człowieka zajmującego się Tai Chi Chuan tyle lat.

Gdybys dobrze rozumiał o czym pisze, na czym polegaja roznice ktore punktuje nie pisałbys takich opinii. Styl mistrza Chen Xiaowanga nie jest jakas wersja stylu chen taijiquan jedna z wielu istniejacych styli podstyli i wariantow ktorych sie namnozyło. Gdzie kazdy moze twierdzic, ze w stylu mistrza Chen jest taka zasada, a w innym inna i kazdy ma racje, bo to juz inny styl i inne metody.
Taijiquan jest jedno. Podstawowa zasada jest jedna. Zawartosc plus minus podobna, jesli zachowany jest pełny przekaz. Techniki, układ form i ruchow nie ma znaczenia, jesli wystepuje zasada chansijin.
Gdy taijiquan gubi zasade chansijin, gubi dynamiczny aspekt gubi metodyke treningu walki, staje sie taijiqong, zdrowotno rekreacyjnym tworem o zasadach ruchu i postawy nastawionych na terapeutyczny efekt.
To sa juz rzeczy, nie do porownywania z pierwotnym oryginałem

W kompletnym, nieuproszczonym stylu Yang praktykuje się kompletne Tuishou, a nie uproszczone jak często starasz się sugerować.
Podział na Tuishou, Ta lu i San Shou jest podziałem umownym związanym z klasyfikacją przyjętą w tym stylu i nie tylko, na przykład, podobny podział stosuje się również w stylu Wu i innych.
Podział ten jest oparty o „Trzynaście podstawowych form". Tuishou to cztery podstawowe jin: Peng jin (Ward off), Lu jin (Roll Back), Ji jin (Press) i An jin (Push), plus pięć kroków.
Ta lu to wszystkie „Trzynaście form", czyli wymienione cztery, plus wszystkie pozostałe.

Wszystkie one sa własnie uproszczone z punktu widzenia oryginalnego zrodła, z ktorego powstawały. Dla kogos kto porusza sie tylko w tych granicach oczywiscie sa pełne, bo nic wiecej nigdy nie poznał.
To nieprawda ze w tym co nazywasz tui shou sa tylko peng lu ji an. To własnie mam na mysli mowiac o uproszczeniach.
Trzynascie form o ktorych piszech tez nie wystepuje w tych wersjach styli,
poruszacie sie tylko w schemacie 8 energi plus 5 kierunkow,
Rozumiem, ze w opracowano taka systematyke i nazwy, wciaz jednak nie zmienia to faktu, ze jest to uproszczona wersja tego co wystepowało w oryginalnej wersji tych cwiczen gdzie dalu było i jest rzeczywiscie "wielkim zawinieciem"