Temat: Zasady Tai Chi

Wrocmy do tzw. 'zasad taichi'
Z tego co sie zorientowałem istnieje w srodowisku praktykujacych taichi przekonanie o istnieniu wielu zasad, na ktorych opieraja swoj sposob praktyki i budowania charakteru ruchu i postaw.
mamy wiec
- zasade 'pustki i pełni'
- zasade 'podwieszania głowy'
- zasade 'otwierania ming men'
- zasade 'obciazania stop 60/40"
- zasade rownowagi 'yin/yang'
- zasade 'ruchu z talii'
- ...
w sumie mniej lub bardziej jest to powtórzenie 10 cech podanych przez YCF

zostawmy dotychczasowa dosc chaotyczna dyskusje na ten temat. Zacznijmy spokojnie i powaznie.
Mamy dwa podejscia do zagadnienia. wg mego rozeznania zgodnie z przekazem CXW w tjq jest tylko jedna zasada.
Czy to sie da połaczyc z wieloma zasadami prezentowanymi w nurcie taichi?
Z mego rozumienia podstawowej zasady wychodzi konkluzja, ze w tjq takim jak prezentuje CXW i na ile ja to dobrze odczytuje, nie ma zasady pustki i pełni, nie ma zasady podwieszania głowy, ani otwierania ming men, ani obciazania 60/40 itd.
Praktycznie cały zestaw podany przez YCF opisuje cechy tjq, ale nie podaje zadnej zasady.

Moze ktos sprobuje mnie przekonac jak te 'zasady' wpływaja na poprawnosc ruchu, jak okreslaja jego charakter.
Czy oprocz 10 p, YCF dodaje sie jakies inne zasady?
Ma ktos pełna liste tychze?, czy wymysla (ok. okresla) sie je na bierzaco w miare potrzeb?
np zasada rozluzniania łokci, czy zasada trzymania jezyka, zasada podazania wzrokiem itp.

Temat: Zasady Tai Chi

Jakos chyba nikt nie czuje sie kompetentny pisac o zasadach taijiquan. bede wiec kontynuował, a jesli pojawia sie pytania lub roznice trudne do zaakceptowania,
prosze o komentarze i uwagi.

Przyjzyjmy się wiec blizej 10 cechom taijiquan podanym przez YCF, które jak rozumiem są podstawa dla okreslania tzw. zasad tej sztuki i drogowskazem do praktyki dla większości ćwiczących tzw. style pochodne.
To co od razu rzuca mi się w oczy to to, ze nie ma tu podanej zadnej zasady, tak jak ja rozumiem okreslenie ‘zasada’. Jest to dosc ogolny opis cech postawy i ruchu. Nie podana jest żadna idea, wg ktorej dany ruch ma się tworzyć.

Cztery z 10 podanych cech dotyczą postawy:
podwieszanie głowy, rozluźnianie klatki, talii, ramion i łokci.
W sumie oczywiste sprawy. Każda sztuka oparta na naturalnym ruchu ciała, dawałaby podobne wskazowki.
Cechy związane z ruchem:
• rozróżnianie pustki i pełni
• kierowanie ruchu umysłem nie mięśniami
• połaczona gora i dół
• połaczone wewnetrzne i zewnętrzne
• płynność, ciągłość ruchu
• szukanie bezruchu/spokoju w ruchu

Są to bardzo enigmatyczne hasłowo podane cechy i podlegaja różnorodnym interpretacjom.

Wezmy tzw ‘zasade pustki i pełni’
Pisze się, rozróżniaj ‘pustke i pełnie’ w czasie ruchu. Co jest puste co jest pełne? Jak jest zasada? Najprosciej łaczy się to z ciezarem ciała, noga obciazona jest pełna, nieobciazona jest pusta. Zasadą ma być ciagłe ‘płyniecie’ ciężaru z nogi na noge, bo jak staniemy z 50/50 to popełniamy bład ‘podwojnego ciezaru’, a to już głowny bład w taijiquan (wspomina o tym traktat Wang Zhongye”) Jeśli to jest głowny bład tzn, ze zasada pustki i pełni jest głowna zasada taijiquan.

Takim torem podążają interpretacje tego co czytamy w klasyce i probujemy jakos poukładac, gdy nie mamy sensownego przekazu.
Niektorzy rozszerzaja pojecie pustki i pełni jako tozsame z yin i yang, albo ‘grube i subtelne’.

Okreslenie ‘fen xu shi’ uzyte przez YCF zaczerpniete z klasyki tjq. powinno być interpretowane tylko jako ‘rozróznianj grube i subtelne’
A rozróżnienie tego co grube i subtelne nijak się ma do pustki i pełni. Grube i subtelne, to cechy ruchu związane z małymi i duzymi krazeniami, z szybkimi i wolnymi przemianami, zróżnicowaniem ruchu, żywością tempa, dynamika i miękkością. Nie ma to prawie nic wspolnego z takim czy innym obciążaniem nog, a już na pewno z ’pustka i pełnia’.
Błedne tłumaczenie, rodzi błedne wyobrażenia i interpretacje i tak się brnie w slepe zaułki.

Czy w tjq. w ogole wystepuje pojecie ‘pustki i pełni’? Raczej w kontekscie zastosowan, jako szybki unik, skierowanie siły w pustke. W tjq. w zadnym ruchu, żadna cześć ciała nie jest pusta.
Grube i subtelne to tez nie jest równoważnik yin i yang. Zarówno ‘grube’ ma swoje fazy yin/yang jaki i subtelne ma swoje subtelne fazy yin/Yang.Jarosław Jodzis edytował(a) ten post dnia 01.01.12 o godzinie 13:50

Temat: Zasady Tai Chi

Andrzej Kalisz:
Krótko tylko zaznaczę:

Tzw. 10 zasad Yang Chengfu, dosłownie tłumaczy się nie 'zasad', ale raczej 'wymogów', w sensie wymogów, wskazań, które należy spełnić, a nie w sensie wiążącej coś zasady, prawidła.

Jeśli chodzi o xu shi, to w większości kontekstów użycia (a jest to pojęcie stosowane znacznie szerzej niż tylko w taijiquan) stosunkowo dobrze sprawdza się tłumaczenie 'delikatne i solidne'. A dosłownie xu oznacza pusty, niewypełniony, także fałszywy, słaby. Natomiast shi - solidny, pełny, wypełniony, prawdziwy.

Zgadza sie. Dlatego tez od poczatku podkreslałem ze nie sa to zasady, tylko ew. cechy, charaktrystyka i to oczywiscie dosc ogolna i enigmatyczna. Bez szczegołowego komentarza i odniesienie do podstawowej zasady, otwarta na dowolne interpretacje.

w tym jest problem z j. chinskim, że jest dosc nieprecyzyjny i bez znanego kontekstu dowolnosc interpretacji jest znaczna. Z tego co piszesz wynika ze i 'pustka i pełnia' i 'delikatne i solidne' czy jak ja podałem 'grube i subtelne' wszystkie te tłumaczenia mozna przyjac za poprawne. Bez komentarza i przekazu, jak pisałem pole do roznych interpretacji jest ogromne.
'Puste' a 'delikatne/subtelne' to znaczeniowo zupełnie co innego. 'Pełne' tez raczej w kontekscie 'solidne,' 'grube' niz wypełniane/oprozniane.

Wiec powtórze; "rozrozniaj subtelne/delikatne i grube/solidne" nie łaczy sie z pusta i obciazona noga, tak jak 'podwojny ciezar' nie łaczy sie z ciezarem 50/50.
Cała konstrukcja tzw. 'zasady pustki i pełni' w kontekscie obciazania nog i ew. przemian yin/yang, typu emisja siły/yang jako 'pełne', rozluznienie/yin jako 'puste', to slepy zaułek błednej interpretacji okreslenia "fen xu shi"Jarosław Jodzis edytował(a) ten post dnia 02.01.12 o godzinie 10:41

Temat: Zasady Tai Chi

Rzuciłem okiem na podane przez A.K, umieszczone jako temat na poczatku listy, 10 punktów YCF z komentarzem nie wiem czyim.
Niemal kazdy punkt opisujacy ruch ma interpretacje dosc inteligentna dopasowana do podstawowego skojarzenia tłumaczenia. W wiekszosci jednak znaczenie moze byc zupełnie rózne.
Ta charakterystyka podana w 10 p. przesz YCF nie została przez niego wymyslona. To sa opisy, czy cechy od dawna wystepujace w tzw klasyce taijiquan. Jak juz pisałem bez komentarza i kontekstu nie sposob jednoznacznie z samej nazwy okreslic poprawna interpretacje.

Pisałem juz o "pustce i pełni'
Tak krotko, bo to rzuciło mi sie tez w oczy, np. punkt "Shang xia xiang sui"
Tłumaczy sie to jako 'góra i dół wzajemnie połaczone' Jak najbardziej poprawne tłumaczenie. To jednak zbyt oczywiste, zeby miało byc oddzielnie wypunktowane jako szczegolna cecha taijiquan. W sumie góra i dół jest zawsze połaczone w ruchu i trudno to oddzielic bardziej niz np lewa i prawa strone, czy kazda inna czesc ciała.
Tu znaczenie jest raczej "ruch w góre i ruch w dół sa ze soba powiazane."
Tzn jesli chcesz wykonac ruch do gory, rownoczesnie musisz osiadac, obnizac centrum.
To jest bardziej charakterystyczna i wazna cecha ruchu z centrum w taijiquanJarosław Jodzis edytował(a) ten post dnia 02.01.12 o godzinie 11:22

Temat: Zasady Tai Chi

Andrzej Kalisz:
Niewypełniony i wypełniony to w sumie całkiem dokładne tłumaczenie xu shi, tak to się przede wszystkim kojarzy Chińczykowi - solidne = wypełnione qi, delikatne = niewypełnione qi :) Tak mniej więcej w chińskim myśleniu to wygląda.

Dlatego potrzebny jest komentarz i dodatkowe wyjasnienie w tym kontekscie.
Czy np piszac o 'subtelnym i grubym' w kontekscie jak to podałem, tez uzyłoby sie słow "xu shi"?

Jeśli chodzi o shang xia xiang sui, to nie tylko w taijiquan, ale i innych systemach występuje to sformułowanie, w sensie połączenia ruchów górnej i dolnej części ciała. W rozszerzonych opisach dochodzą sformułowania wyjaśniające, że chodzi o skoordynowanie, wzajemne podążanie za sobą ruchów górnej i dolnej części ciała. To występuje w klasykach xingyiquan, ale i taijiquan.

Żeby przekonać się, czy przypadkiem w Chenie nie jest inaczej, właśnie sprawdziłem, że Chen Xin objaśniał to dokładnie tak samo - po wprowadzeniu pojęcia shang xia xiang sui, rozwija je dalej, mówiąc o powiązaniu ruchów rąk (góra) i nóg (dół), a nie ruchów w górę i dół.

U Chen Zhaopei'a też znalazłem to sformułowanie, i również w sensie skoordynowania akcji górnej i dolnej części ciała, z wyjaśnieniem, że dzięki temu przeciwnikowi trudno wykonać skuteczny atak.

Jest drobna subtelna roznica, skoordynowanie gornej i dolnej czesci ciała w taijiquan polega własnie na połaczeniu osiadania/zatapiania dolnej czesci w momencie gdy robimy ruch podnoszenia ramion, czy tez nogi. To tez zalezy jak czytajacy kojarzy to co czyta, z tym co zna.
To co pisał Chen Zhaopei dokładnie koresponduje z tym co podałem.
Oczywiscie nie chodzi o sam ruch w gore i doł jako taki. Tylko sposob koordynacji gornej i dolnej czesci ciała.Dokładnie taka koordynacja, osiadanie/zatapianie podczas ruchu w gore, utrudnia skuteczny atak i daje mocne zakorzenienie.
Samo połaczenie gornej i dolnej czesci ciała jest w koordynacji i ruchu oczywiste.
Jesli nawet skoordynujemy/połaczymy prace dolnej czesci (bioder) i gornej/(ramion), np. przy ruchu wznoszenia unoszac tez biodra, dajemy sposobnosc do łatwego wykorzenienia.
Wiec koordynacja tak, jest oczywista, ale tez w jaki sposob, co juz nie jest tak oczywiste.Jarosław Jodzis edytował(a) ten post dnia 02.01.12 o godzinie 13:58

Temat: Zasady Tai Chi

Zajrzałem jeszcze do tekstów Chen Zhaopei`a.
ok. moze rzeczywiscie zaweziłem to pojecie 'shang xia xiang sui' do koordynacji ruchu "gora/dół"
zmyliło mnie okreslenie 'połączenie' jako podazanie razem.
Chodzi o koordynacje gornej i dolnej czesci ciała, to troche inne odczucie, przynajmniej dla mnie niz połaczenie.
W koordynacji nie zawsze jest to połaczenie typu poruszanie tak samo. Jak pisałem 'biodra w dol ramiona w gore' czasem 'biodra w prawo, ramie w lewo'
Rzeczywiscie istotna jest koordynacja górnej i dolnej czesci ciała. ale koordynacja ktora trzeba znac, nie proste polaczenie w jednym rodzaju ruchu i kierunku.

Temat: Zasady Tai Chi

Andrzej Kalisz:
Ani Chen Xin, ani Chen Zhaopei tego nie wyjaśniają, formułując to praktycznie dokładnie tak samo, jak Yangowcy. Czy zatem należy tak się czepiać tekstów Yangowych, skoro Chenowe formułują to tak samo, i lepiej tego nie wyjaśniają?

okreslaja tak samo, bo to ta sama klasyka. Yangowcy nic tu nie wymyslili.
Chodzi o roznice interpretacji i znaczenia tych okreslen

Temat: Zasady Tai Chi

Nastepny punkt z listy klasyki cytowanej przez YCF
Yong yi bu yong li - uzywaj umysłu a nie siły.
Jako siłe, rozumie się tu sztywna siłe miesni. Standardowy komentarz jest w sumie ok. ale dla kogos kto nie ma rozwinietej i utrwalonej idei chansijin w strukturze i ruchu, trudny do uchwycenia i często w praktyce opacznie realizowany.
Przesłanie tego jest takie, musisz się rozluźnić i wykonywac ruch z lekkością, bez wkładania siły, a to uruchomi przepływ qi, która jest duzo skuteczniejsza niż siła miesni. Wszelkie dynamiczne ruchy, szybkie zmiany tempa często są postrzegane jako gwałcące te zalecenie. Okresla się nawet chen jako taki siłowy/fizyczny styl, a dopiero taka łagodność, powolność i miękkość ruchu ‘prowadzonego umysłem’ odblokowuje qi.
Nie twierdze, ze wszyscy poza chenem tak sadza, ale ogromna większość szerokiego nurtu tai chi, na tym opiera swoja interpretacje tego punktu i sposób prowadzenia ruchu.

Siła mięśni w strukturze i ruchu jak najbardziej jest istotna i wykorzystywana. Chodzi o to, aby była to zintegrowana siła, aby uzyskac efekt ‘zwijania jedwabiu’. Jednoczenia qi z mięśniami i prowadzenia tej fali w spiralnym ruchu, jednoczącym strukture całego ciała, a nie chaotyczne napinanie miesni tam gdzie napotkamy lub stawiamy opor, albo chcemy zaakcentowac jakis ruch.
Umysł ma kluczowa role inicjującą i prowadzaca ten ruch, w odpowiednim momencie aktywując poszczególne czesci ciała. Umysł w sensie czucia, nie intelektu /myslenia.
Samo tylko rozluźnianie się i prowadzenie ‘ruchu umysłem’ cokolwiek się pod tym hasłem komus kojarzy, nic specjalnego poza łatwościa popadania w nadmiernie miekki, pozbawiony energii ruch, nie daje. Qi to nie jest tajemniczy eliksir, który zacznie płynac, jeśli rozluźnimy miesnie.

Punkt ten ma tez odniesienie do praktyki w parach i zastosowan w walce.
Uzywaj umysłu, nie siły miesni, oznacza ‘słuchanie i podążanie za partnerem/przeciwnikiem. Nie przeciwstawianiu siły przeciw sile. Co nie oznacza, ze zupełnie oddajemy pole i rozluźnieni nie stawiamy zadnego oporu. To taki sam bład jak prowadzenie ‘ruchu umysłem’ w solowym wykonaniu. Musimy zachowac strukture i efekt peng, zachowac swoje centrum w równowadze i kontrolowac centrum partnera.Jarosław Jodzis edytował(a) ten post dnia 03.01.12 o godzinie 11:36

Temat: Zasady Tai Chi

"Xiang lian bu duan" (wzajemne połączenie bez przerw).
standardowy komentarz;
W stylach zewnętrznych stosowana siła jest nabytą, niezgrabną siłą, dlatego ma początek i koniec. Gdy jedna siła już się wyczerpała, nowa jeszcze się nie narodziła, wtedy przeciwnik łatwo może to wykorzystać. W taijiquan używa się umysłu, a nie siły. Od początku do końca ruchy są miękkie i nieprzerwane. Gdy ruch się wypełni, rozpoczyna się ponownie, cykl nie ma ograniczeń.

To jest tylko czesciowy aspekt ciągłego ruchu i wcale nie najwazniejszy. Nie jest tak istotne czy jedna technika czy ruch nastepuje po drugiej bez przerw. Ma to pewna wartosc płynnosci i estetyki wykonania formy jako ciągłego układu, ale taka ciagłosc majaca utrudnic atak to dosc zabawne założenie. Przeciez nie robimy formy, gdy ktos sie czai aby nas zaatakowac.
"wzajemne połaczenie bez przerw" dotyczy integracji poszczegolnych czesci ciała, ciagłosci spirali 'zwijania jedwabiu', ciagłosci sciezki energii i kumulacji jej w punkcie emisji. Tak w praktyce solowej prowadzimy ruch w pełnym cyklu zachowujac ciagłosc sciezki qi, jak i w praktycznych zastosowaniach z partnerem przeciwnikiem, wykonywana technika powinna byc robiona wg zasad zintegrowanego spiralnego ruchu z centrum. Dodatkowo z partnerem przeciwnikiem łaczymy nasze tzw jin lu z jego, powodujac połaczenie i prowadzenie/podazanie.

... w dawnych teoriach mówi się: "jak rzeka Jangcy, płynie nieprzerwanie", albo "poruszać się, jak gdyby nawijało się jedwabną nić", chodzi zawsze o połączenie ruchów w jedność.
To zdanie zaczerpniete z klasyki jak najbardziej odpowiada idei połaczenia w jednosc, ale jednosc ciała i sciezki energii nie poszczegolnych technik w ukladzie formy. tu zawsze mozemy sie zatrzymac i ew kontynuowac nie przerywajac tej sciezki.Jarosław Jodzis edytował(a) ten post dnia 04.01.12 o godzinie 11:34

Temat: Zasady Tai Chi

Nie chce mi się już odnosic szczegółowo do każdego punktu. Z tych kilku interpretacji, o których pisałem, można już wyciągnąć dosc jednoznaczne wnioski. Obecny wizerunek taijiqan, czy raczej nurt ‘taichi’ został ukształtowany przez tego typu, dosc powszechnie odczytywana interpretacje 10 cech taijiquan podanych przez YCF.
Jak już pisałem są to bardzo krotkie enigmatyczne/hasłowe okreslenia zaczerpniete z klasyki taijiquan, które jak najbardziej określają cechy tej sztuki, ale bez głównego kontekstu, ich znaczenie jest nie do uchwycenia dla osob nie mających kontaktu ze zrodłem.

Głonym kontekstem umożliwiającym prawidłowe ich uchwycenie jest idea zjednoczonego spiralnego ruch z centrum - chansijin. Bez tego to tylko domysły i skojarzenia potocznie funkcjonujące w świadomości zwykłych ludzi nie mających dostępu do głębszej tresci.
Ustawienia postawy; podwieszanie głowy, prostowanie pleców i rozluznianie ramion, bez kontekstu równowagi i wspierania /połaczenia z centrum (co dotyczy całego ciała) jest oderwanym od istoty zbiorem wskazowek i wymagan, często usztywniającym i blokującym ruch.

Jak wielokrotnie pisałem, musimy ogarniac całość od srodka, z poziomu odczucia centrum.
Centrum, rozumiane jako sfera w obszarze podbrzusza. Traktowane fizycznie, jako obszar równowagi i centrum inicjujące fizycznie każdy ruch, oraz w sferze abstrakcji, jako centrum zarządzające energia/decyzyjne, inicjujące intencje i interpretujące odczucia kontaktu i przepływu.

Zalecenia dotyczące połaczenia ‘gory i dołu’ ‘wewnetrznego i zewnętrznego” 'prowadzenia ruchu z umysłu', 'ciągłości i płynności', 'rozróżniania pustki i pełności', 'poszukiwania spokoju /bezruchu w ruchu', tez bez kontekstu zjednoczonego ruchu z centrum, interpretowane są powierzchownie i często opacznie.

Trzymajac się powszechnie funkcjonujacej interpretacji, tworzymy ruch gdzie przemiany yin /yang traktuje się jako obciążanie i odciążanie nogi, powiazanie gory i dołu ciała, traktuje się w kontekście jedności połaczenie całego ciała w ruchu. (co jest słuszne, ale to dopiero ruch z centrum okresla charakter i zależności /koordynacje ruchu np. ramion i bioder. Proste traktowanie 'poruszania się jako całość', prowadzi do wielu błedów i nie okresla sposobu jednoczenia ruchu.)
Nastawiajac się na 'prowadzenie ruchu umysłem bez uzycia siły miesni', 'ciągłość i płynność' jako powiazanie każdego 'obrazu' formy z nastepnym, 'spokoj i szukanie bezruchu w ruchu' sprowadzając do powolności i jednostajności, otrzymujemy charakter sztuki odległy o setki mil od pierwowzoru.

Pełna różnorodności tempa i dynamiki, bedaca połaczeniem twardości i miękkości sztuka, zmieniła się w rodzaj rekreacji ruchowej opartej na jednostajnym, miękkim, płynnym, kołyszącym się z nogi na noge, ruchu.
Powolność i ciągłość poszczególnych ruchów, prowadzonych w rozluźnieniu (traktowanym często przesadnie, (bo „nie uzywaj miesni tylko umysłu”) stała się głowna cecha i wizerunkiem sztuki.
Aby uwiarygodnic przesłanie, ze jest to wciąż sztuka walki, dodaje się tajemnicza energie qi, która ma się tworzyc z takiego sposobu praktyki i emanowac przy lekkim dotknieciu, lub nawet bez, odrzucając daleko przeciwnika.
To wszystko fantazje i naiwne mrzonki.

Idea centrum i zjednoczonego ruchu z centrum, jest i była podstawa taijiquan.
Ona spojnie okresla potrzebe i sposób ustawiania równowagi ciała i centrum. Potrzebę połaczenia (wspierania) wszystkich czesci ciała z tym centrum, i w ruchu, i w postawie.
Ruch wyprowadzany ze sfery centrum, ma scisle określone zasady i charakter. Jednoczący/kumulujacy energie poszegolnych czesci ciała. (Zaznacze, ze sumowanie składowych składające się na kolejny element, jest podstawa spirali tzw ‘złotego podziału’. To podstawa funkcjonowania swiata i natury).
'Ciągłość" zwiazana jest z ciągłością tej spirali, 'wewnętrzne i zewnętrzne', to tez powiazanie ruchu ciała i energii, relacja miedzy wewnetrzna i zewnętrzna sfera.
Poszukiwanie 'spokoju i bezruchu w ruchu' to zespolenie, zjednoczenie z ruchem. Powolność nie ma tu nic do rzeczy. (Targane wichura drzewo jest w istocie nieruchome).
Przemiany yin/yang scisle sa zintegrowane z charakterem i intencja prowadzonych ruchow i w zasadzie one określają jego jednoczenie. (Przy okazji dodam, ze oddech naturalnie sie do tego dopasowuje.)
Płynne zmiany ciezaru ciała, czy pilnowanie, aby nie stac 50/50, to manowce interpretacji 'rozrozniania pustki i pełni'.

Yang Chenfu na pewno wiedział o czym mowi charakteryzujac taijiquan. Ale to, co dla niego było oczywiste w kontekscie całosci przekazu (Yang Luchan, uczył sie u zrodła) to po kolejnych uproszczeniach i 'rozmyciach', juz takie oczywiste nie było i skutkowało tym co mamy obecnie w tzw. taichi. Tak to oceniam.Jarosław Jodzis edytował(a) ten post dnia 14.01.12 o godzinie 13:09

Temat: Zasady Tai Chi

Pare słów jeszcze do innych tzw. zasad taichi.
Padało okreslenie zasada 60/40, ktora ma okreslac rozłożenie ciezaru na stopie.
60% na piecie 40 na srodstopiu.
Jak najbardziej jest to sensowne zalecenie. Tylko nie ma w tym nic szczegolnego.
To naturalne prawidłowe obciazanie stopy, gdy nie mamy jakis złych nawykow obciazania bardziej przodu stopy.
Nie jest to zadna szczegolna zasada zwiazana z taijiquan czy taichi bardziej niz kazde inne naturalne ustawienie ciała.
Robienie z tego specjalnej zasady taichi, ze tylko w naszej szkole, tylko nasz mistrz to podkresla, to szukanie na sile wyjatkowosci.
W czasie ruchu jak kiedys pisałem, ciezar przenosi sie z piety na palce przy krokach w przod i odwrotnie przy krokach w tył. Taijiquan to głownie ruch.
W statycznych postawach czy osadzeniach, lub gdy nie odrywamy stop, linia srodka ciezkosci nie powinna wychodzic poza stopy w płaszczyznie czołowej i dociskac stope w linii ucho/bark /biodro/ kostka, w płaszczyznie bocznej. To naturalnie okresla linie zakorzeniania blizej piety.
Gdy tak ustawiamy ciezar nie bedziemy miec problemow z kolanami.
Mozna ew. zrozumiec to podkreslanie tej zasady, poniewaz ogromna wiekszosc cwiczacych ma problem z najprostszymi zaleceniami co do postawy, nie mowiac juz o zasadzie ruchu.
Ale to wciaz podstawy statyczne (ustawianie lusterek, to jeszcze nie jazda)
Stad tyle problemow z kolanami wsrod cwiczacych taichi.